8 Ιουλ. 2017

Αυτά που είδαν τα μάτια της στη μακρόχρονη πορεία της ζωής της

Μία θεατρική παράσταση με τη μοναδική Δέσποινα Μπεμπεδέλη
και άλλους εξαίρετους ηθοποιούς

Μετά τη μεγάλη ανταπόκριση του θεατρικού κοινού και την ευρεία αποδοχή που γνωρίζει η "Φιλιώ Χαϊδεμένου", το Ίδρυμα Πολιτισμού «ΙΩΝΙΑ» αποφάσισε να κάνει περιοδεία σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδος. 

Η μοναδική Δέσποινα Μπεμπεδέλη συγκλονίζει με την ερμηνεία της υποδυόμενη την εμβληματική μορφή της Μικράς Ασίας, έχοντας αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές από το σύνολο του ελληνικού έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου.

Μαζί της πέντε ηθοποιοί (Ζαχαρίας Καρούνης, Μαίρη Σαουσοπούλου, Δημήτρης Kαραβιώτης, Εμμανουέλα Χαραλάμπους – Ένγκελ, Γιώργος Φλωράτος) και δύο σολίστες μουσικοί (σαντούρι: Πάνος Βέργος, κρουστά: Μανούσος Κλαπάκης).

«… Η αφήγηση της Φιλιώς Χαϊδεμένου είναι η πραγματική ιστορία των ευτυχισμένων, δημιουργικών ημερών των Μικρασιατών στον τόπο τους… O,τι λέει η Φιλιώ το είδε με τα μάτια της, το βίωσε η ίδια. Και αν κρατάω κάτι, είναι ένας απέραντος θαυμασμός, ένα βαθύ σέβας προς αυτή την απλή, ταπεινή γυναίκα με τη γιγάντια δύναμη, τόλμη, πίστη, αγάπη για τη ζωή, για την πατρίδα της, τον συνάνθρωπό της, για τον αγώνα που έδωσε να κρατήσει άσβεστη τη μνήμη της χαμένης πατρίδας της». (Δέσποινα Μπεμπεδέλη)

Η σημαντική πορεία της γυναίκας, με το όνομα Φιλιώ, έγινε η αφορμή να γεννηθεί το θεατρικό έργο που εξιστορεί την ζωή της, βασισμένη στις προσωπικές της μαρτυρίες.

Πέρα από την προσωπική ιστορία αυτής της σημαντικής προσωπικότητας, η δύναμη της θέλησης και ο αγώνας της για επιβίωση μέσα σε ένα ολόκληρο αιώνα συνιστά ένα φωτεινό παράδειγμα αντίστασης. 

Η θεατρική παράσταση περιλαμβάνει μουσικές και τραγούδια που συντρόφευαν τη Φιλιώ σε όλες τις περιόδους της ζωής της αλλά και μουσική και τραγούδια που έγραψε ο Ζαχαρίας Καρούνης ειδικά για την «Φιλιώ Χαϊδεμένου», σε στίχους Χρήστου Παπαδόπουλου.

Πρόγραμμα παραστάσεων

Ιούλιος

ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΙΟΥΛΙΟΥ, 21.30: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ – ΟΙΚΟΠΑΡΚΟ ΑΛΤΙΝΑΛΜΑΖΗ (ΕΙΣΟΔΟΣ ΑΠΟ ΟΔΟ ΚΟΝΔΥΛΗ).
ΤΡΙΤΗ 18 ΙΟΥΛΙΟΥ, 21.30: ΚΟΜΟΤΗΝΗ - ΘΕΡΙΝΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ.
ΤΕΤΑΡΤΗ 19 ΙΟΥΛΙΟΥ, 21.30: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ.
ΠΕΜΠΤΗ 20 ΙΟΥΛΙΟΥ, 21.30: ΙΩΑΝΝΙΝΑ - ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΘΕΑΤΡΟ Ε.Η.Μ. (ΦΡΟΤΖΟΣ).
ΣΑΒΒΑΤΟ 22 ΙΟΥΛΙΟΥ, 21.30: ΚΩΣ.
ΤΡΙΤΗ 25 ΙΟΥΛΙΟΥ, 21.30: ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ.
ΤΕΤΑΡΤΗ 26 ΙΟΥΛΙΟΥ, 21.30: ΛΑΡΙΣΑ - ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΑΖΑΡ.
ΠΕΜΠΤΗ 27 ΙΟΥΛΙΟΥ, 21.30: ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΘΕΑΤΡΟ ΡΕΜΑΤΙΑΣ.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28 ΙΟΥΛΙΟΥ, 21.30: ΧΑΛΑΝΔΡΙ ΘΕΑΤΡΟ ΡΕΜΑΤΙΑΣ.
ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΙΟΥΛΙΟΥ, 21.30: ΕΠΙΔΑΥΡΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΒΛΑΧΙΩΤΗ ΛΑΚΩΝΙΑ.
ΔΕΥΤΕΡΑ 31 ΙΟΥΛΙΟΥ, 21.30: ΑΓΡΙΝΙΟ-ΑΝΟΙΧΤΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΚΙΝ/ΓΡΑΦΟΣ "ΕΛΛΗΝΙΣ".

Αύγουστος

ΤΡΙΤΗ 1 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 21.00: ΑΙΓΙΟ-ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΘΕΑΤΡΟ "ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΠΑΣ".
ΤΕΤΑΡΤΗ 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 21.00: ΤΗΝΟΣ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΝΟΥ - ΛΟΥΤΡΑ.
ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 21.00: ΠΕΙΡΑΙΑΣ - ΒΕΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ.
ΔΕΥΤΕΡΑ 28 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 21.00: ΠΑΠΑΓΟΥ – ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΑΓΟΥ.
ΠΕΜΠΤΗ 31 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, 21.00: ΒΥΡΩΝΑΣ – ΘΕΑΤΡΟ ΒΡΑΧΩΝ "ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ".

Σεπτέμβριος

ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 21.00: ΒΡΙΛΛΗΣΙΑ-ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ.
ΔΕΥΤΕΡΑ 4 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 21.00: ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ – ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΤΡΑΣ.
ΤΕΤΑΡΤΗ 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 21.00: ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ "ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ".
ΠΕΜΠΤΗ 7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 21.00: ΘΗΒΑ ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΟΣΧΟΠΟΔΙΟΥ.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 21.00: ΛΙΒΑΔΕΙΑ – ΘΕΑΤΡΟ ΚΡΥΑΣ.
ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 21.00: ΧΑΛΚΙΔΑ.
ΔΕΥΤΕΡΑ 11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 21.00: ΠΑΤΡΑ - ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ.
ΤΕΤΑΡΤΗ 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 21.00: ΝΙΚΑΙΑ – ΚΑΤΡΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ.
ΠΕΜΠΤΗ 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 21.00: ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ - ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ "Δ. ΚΙΝΤΗΣ".
ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 21.00: ΑΙΓΑΛΕΩ – ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΕΞΗΣ ΜΙΝΩΤΗΣ.
ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, 21.00: Ν.ΣΜΥΡΝΗ.

sharpdialogue.com

8 Ιουν. 2017

Πρόκειται για τη μουσικοθεατρική παράσταση του ΚΘΒΕ, σε σκηνοθεσία Μιχάλη Σιώνα, η οποία ανεβαίνει την Τετάρτη 14 και την Πέμπτη 15 Ιουνίου 2017, στις 21.00 στο Υπαίθριο Αμφιθέατρο του Τελλογλείου Ιδρύματος Τεχνών (Αγίου Δημητρίου 159A, Θεσσαλονίκη).

Μια παράσταση για την ζωή μιας διάσημης τραγουδίστριας που ερμηνεύει επί σκηνής 10 σεφαραδίτικα και ρεμπέτικα τραγούδια, μερικά από τα οποία γνωρίζουμε, κυρίως, από την ελληνική εκδοχή τους («Μικρός αρραβωνιάστηκα», «Πού να βρω γυναίκα να σου μοιάζει», «Μισιρλού», κ.ά.). Ένα έργο του Λέοντα Α. Ναρ που προσεγγίζει θέματα όπως η ιστορική μνήμη, η κληρονομιά του σεφαραδίτικου πολιτισμού, η μετανάστευση, η ιστορία της Ισραηλίτικης Κοινότητας Θεσσαλονίκης.

«Η Ζάνα, ο Γκάμπι, ο Ιντό, η Γράσια, αλλά και οι υπόλοιποι πρωταγωνιστές του έργου (γιατί για μένα όλοι οι αφηγητές της ιστορίας πρωταγωνιστούν) επαναφέρουν την ιστορική μνήμη ενός κόσμου που εξοντώθηκε βίαια και λησμονήθηκε άδικα», σημειώνει ο Λέων Α. Ναρ και προσθέτει: «Θέτουν διάφορα ζητήματα: Την αδιαφορία που επέδειξαν πολλοί συμπολίτες για την τύχη των γειτόνων τους, αλλά και την έμπρακτη στήριξη που επέδειξαν άλλοι την ίδια χρονική στιγμή. Τον έρωτα, τον έρωτα που υπάρχει, είναι κυρίαρχος, ακόμη και σε συνθήκες υπέρτατης εξαθλίωσης, την ώρα που οι περισσότεροι διαρκώς καταδιώκονται, τη στιγμή που σχεδόν όλοι μάχονται, όταν η πλειονότητα εξοντώνεται, αλλά κυρίως όταν η μειονότητα επιβιώνει. Τη μετανάστευση, εξακολουθητική συνθήκη ζωής για τον εβραϊκό, αλλά και για πολλούς άλλους λαούς που δοκιμάζονται. Όλα αυτά συνθέτουν και τη δική μου κληρονομιά. Με τα σεφαραδίτικα, που άκουγα να μιλούν στο σπίτι παππούδες, γιαγιάδες και γονείς. Με το παράπονο, βέβαια, γιατί η δική μου γενιά καταλαβαίνει πλέον λίγες μονάχα ισπανοεβραϊκές λέξεις. Με την ανησυχία της συναισθηματικής αποστασιοποίησης που ίσως στιγματίσει τις επόμενες γενιές. Αλλά και με την υπέρτατη ανάγκη διαχείρισης της μνήμης των πολλών «απόντων». Και, κυρίως, με την άνιση συχνά μάχη απέναντι σε όσους αμφισβητούν τα αναμφισβήτητα»

Για τον σκηνοθέτη Μιχάλη Σιώνα, το έργο είναι «μια ιστορία όπου το παρόν και το παρελθόν συνυπάρχουν∙ ένα ταξίδι με όχημα την –όχι και τόσο πρόθυμη πολλές φορές– μνήμη. Στην περίπτωση της Ζάνα, μέσα από αναμνήσεις, στην περίπτωση του Ιντό, μέσα από λέξεις και εικόνες. Ούτως ή άλλως, ό,τι κάνουμε και λέμε στο παρόν, εξαρτάται από το πώς έχουμε αντιληφθεί το παρελθόν».

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Μιχάλης Σιώνας

Σκηνικά-Κοστούμια: Γιάννης Κατρανίτσας

Φωτισμοί: Χάρης Πάλλας

Video mapping: Κλεάνθης Καραπιπέρης

Βοηθός σκηνοθέτη: Λίλα Βλαχοπούλου

Οργάνωση παραγωγής: Ναταλία Λαμπροπούλου

Διανομή: Σοφία  Καλεμκερίδου, Γιάννης Χαρίσης

Παίζουν επί σκηνής οι μουσικοί: Στέλλα Καμπουρίδου (καβάλ), Γιώργος  Μιναχείλης (κανονάκι), Ηλίας  Σαρηγιαννίδης (πολίτικο λαούτο).

 

Πληροφορίες: 2310 999024

sharpdialogue.com

27 Μαϊ. 2017
Τα πέρατα της ψυχής δεν θα βρεις προχωρώντας, 
όσο μακριά κι αν σε φέρει ο δρόμος.
 
Στο δέντρο της σιωπής κρέμονται οι καρποί της γαλήνης.
 
(Ηράκλειτος)
 
O Σταύρος Τσακίρης, στην τέταρτη κάθοδο του στο Αργολικό θέατρο, σκηνοθετεί στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου τη σπανιότερα παρουσιαζόμενη τραγωδία του Σοφοκλή, «Οιδίπους επί Κολωνώ». Η τελευταία που συνέθεσε ο πιο αγαπητός των τραγικών και αναγνωρίζεται ως το αριστούργημά του. Με τον Κώστα Καζάκο στον ομώνυμο ρόλο κι έναν σημαντικό θίασο πρωταγωνιστών: Δημήτρης Λιγνάδης, Κόρα Καρβούνη, Τζέννυ Κόλλια, Άρης Τρουπάκης, Δημήτρης Ήμελλος, Δημήτρης Λάλος. Σε νέα μετάφραση από τον Δημήτρη Δημητριάδηκαι πρωτότυπη μουσική του Μίνου Μάτσα, η οποία εκτελείται ζωντανά κατά τη διάρκεια της παράστασης, από τις φωνές τεσσάρων ιεροψαλτών, ως ένα παράλληλο κείμενο εν είδει χορού.
           
Το έργο
 
Το νόημα αυτής της τραγωδίας θα μπορούσε να εκφραστεί με το κείμενο που έγραψε ο Α. Σοπενάουερ: «Δεν υπάρχει κάτι σταθερό στην ασταθή ζωή· ούτε ατέλειωτος πόνος, ούτε αιώνια ευχαρίστηση, ούτε εντύπωση που ν’ αντέχει, ούτε ενθουσιασμός που να μην ξεθυμαίνει, ούτε υψηλή ιδέα που να στέκει ακλόνητη σαν κανόνας σ’ ολόκληρη την ύπαρξη. Όλα διαλύονται στον χείμαρρο των χρόνων» και συμπέραινε παρακάτω: «Η ζωή είναι ένα δάνειο που το παίρνουμε από τη γέννησή μας και οι πόνοι και τα βάσανα είναι οι καθημερινοί τόκοι».
 
Η υπόθεση
 
Ο "Ξένος" Οιδίπους, μετά από τη δεκαετή περιπλάνησή του στον κόσμο των ανώνυμων και των κυνηγημένων, φτάνει τυφλός και ρακένδυτος στο άλσος του Κολωνού, στις παρυφές της πόλεως των Αθηνών, ζητώντας "φιλοξενία" από τους ντόπιους. Χρειάζεται επιτέλους έναν τόπο για ν’ αναπαυθεί. Διαισθάνεται ότι το τέλος πλησιάζει. Μόνος συμπαραστάτης του, η κόρη και αδελφή του Αντιγόνη. Μετά από διαπραγματεύσεις με το τάγμα των φυλάκων και τον ίδιο τον βασιλιά Θησέα, του επιτρέπεται να κατοικήσει στα σύνορα. Ένα ενδιάμεσο διαφορετικών πολιτισμών, ένα ενδιάμεσο στη νομιμότητα και την παρανομία, βιώνοντας το ανάμεσα στην Ζωή και τον Θάνατο.  Μέσα από τις συναντήσεις του με τον Θησέα, τον Κρέοντα, τη μικρή του κόρη-αδελφή Ισμήνη, αλλά και τον γιο-αδελφό του Πολυνείκη, κάνει την τελευταία ανασκόπηση της ζωής και στοχάζεται για το παράλογο του ανθρώπινου Βίου. Δίκαια, λοιπόν, θεωρείται πως αυτή η τραγωδία αποτελεί το δραματουργικό πυρήνα των έργων του Μπέκετ και του Καμύ και, ίσως, όλου του σύγχρονου θεάτρου.
 
 
Η παράσταση
 
Η καινούργια μετάφραση του Δημήτρη Δημητριάδη, μέσα από την ιδιαίτερη χρήση των ιστορικών διαστρωματώσεων της ελληνικής γλώσσας, δίνει τον καμβά για μια πνευματική συνάντηση θεατών και θιάσου με την παράδοση και τη μοντερνικότητα. Ο Σταύρος Τσακίρης, ερευνά μια φόρμα αφήγησης της τραγωδίας σαν μια κοινή γιορτή θεατών και ηθοποιών, που δημιουργείται τη στιγμή που συναντώνται στον προκαθορισμένο χώρο του θεάτρου. Σ' ένα άδειο τοπίο, με τη χρήση ελάχιστων αντικειμένων, παρακολουθούμε σαν μια  «παραβολή» τις τελευταίες στιγμές του Οιδίποδα. Ένας παλιός μύθος παρουσιασμένος από έναν θίασο σημερινών ανθρώπων, που προσπαθεί να τον φέρει σε ζωντανό διάλογο με το σήμερα, ώστε ν’ αφυπνίσει τις συνειδήσεις ενάντια στις προκαταλήψεις που μας χωρίζουν. Οι ηθοποιοί «ντύνονται» τους ήρωες, που εμφανίζονται κι εξαφανίζονται σαν οπτασίες του ετοιμοθάνατου Οιδίποδα. Το ίδιο και οι χώροι. Σχηματίζονται, αλλάζουν και αναιρούνται «μαγικά». Η συνεχής παρουσία της μουσικής του Μίνου Μάτσα, σαν ένα παράλληλο κείμενο, που εκτελείται μόνο από τις φωνές τεσσάρων ιεροψαλτών, δίνει στο θέαμα τον χαρακτήρα παρουσίασης ενός επικολυρικού ποιήματος. Στον ομώνυμο ρόλο, ο μεγάλος Έλληνας ηθοποιός Κώστας Καζάκος, επικεφαλής ενός θιάσου που αποτελείται από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της νέας γενιάς. O Δημήτρης Λιγνάδης επωμίζεται έναν ιδιαίτερο ρόλο, που «ενώνει» το σήμερα με τον μύθο.
 
Συντελεστές
 
Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης    
Σκηνοθεσία: Σταύρος  Σ. Τσακίρης          
Επεξεργασία κειμένου: Σταύρος  Σ. Τσακίρης - Δήμητρα Πετροπούλου
Σκηνικά:Κέννυ Μακ Λέλλαν                  
Κοστούμια:Θάλεια Ιστικοπούλου          
Μουσική:Μίνως Μάτσας                               
Δραματουργός: Λουίζα Αρκουμανέα
Μάσκες: Εύα Νικολοπούλου
Αφίσα: Αλέξανδρος Ψυχούλης
Μουσική προετοιμασία: Μάριον Πελεκάνου
Μουσική διδασκαλία:Bαλέρια Δημητριάδου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Χάρης Πεχλιβανίδης         
Φωτογραφίες – Βίντεο:  Πάτροκλος Σκαφίδας
Επικοινωνία:  Άρης Ασπρούλης
Δ/νση παραγωγής:  Γιώργος Σύρμας  
Παραγωγή:VenusA.E. 
        
Διανομή (Με σειρά εμφάνισης)
 
Ξένος:  Δημήτρης Λιγνάδης            
Οιδίπους:  Κώστας Καζάκος                    
Αντιγόνη:  Κόρα Καρβούνη                      
Ισμήνη:   Τζέννυ Κόλλια                        
Θησέας:  Άρης Τρουπάκης               
Κρέων:  Δημήτρης Ήμελλος            
Πολυνείκης: Δημήτρης Λάλος                  
Χορός Ψαλτών: Πέτρος Δασκαλοθανάσης, Παναγιώτης Διαμαντόπουλος, Θεόδωρος Παλτόγλου, Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης                    
Χορός Πολιτών: Αντριάνα Ανδρέοβιτς, Βαλέρια Δημητριάδου, Παναγιώτης Καμμένος, Ορέστης Καρύδας, Αγγελίνα Κλαυδιανού

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
7 και 8 Ιουλίου | Ώρα 21.00
 
Πληροφορίες: 210 3272000
 
sharpdialogue.com
30 Μαρ. 2017

 

στο Εθνικό Θέατρο Βουκουρεστίου

 

Το έργο του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» παρουσιάζεται τη Δευτέρα 3 Απριλίου 2017, ώρα 19.30, στο Εθνικό Θέατρο του Βουκουρεστίου· μια παράσταση που οργανώνεται από την Ελληνική Πρεσβεία στο Βουκουρέστι και τον Ελληνικό Πολιτιστικό Σύλλογο «Νόστος» της Ρουμανίας, με αφορμή τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου της 25ης Μαρτίου.

Βασικό έργο του εθνικού μας ποιητή, οι «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» περιγράφουν την ηρωική αντίσταση των κατοίκων του Μεσολογγίου κατά τη διάρκεια της ετήσιας πολιορκίας τους από τους Οθωμανούς, συνθέτοντας έναν ύμνο αφιερωμένο στην ζωή, την αγάπη και την ελευθερία. Το έργο παρουσιάζει τις τελευταίες ημέρες της πολιορκίας, την άνοιξη, λίγο πριν από το Πάσχα. Εδώ, συναντάμε δύο από τα πιο αντιπροσωπευτικά κομμάτια που αναφέρονται στην ομορφιά της φύσης αυτήν την περίοδο. Το έργο είναι γραμμένο στη δημοτική, με ιδιωματικές εκφράσεις και στοιχεία του Σολωμού.

Πηγή έμπνευσης του έργου είναι ο αγώνας των κατοίκων του Μεσολογγίου κατά τη δεύτερη πολιορκία από τους Οθωμανούς, η οποία κράτησε σχεδόν έναν χρόνο (1825-1826), με αποκορύφωμα την Κυριακή των Βαΐων, στις 10 Απριλίου 1826. Μέσα από τον στίχο, ο Σολωμός καταφέρνει να απεικονίσει τη γενναιότητα των Ελλήνων αγωνιστών, που θυσιάζουν τον εαυτό τους για την ελευθερία του πνεύματος.

Η κεντρική ιδέα του ποιήματος, όπως φαίνεται από τις σημειώσεις του ίδιου του ποιητή, παρουσιάζει τον αγώνα των πολιορκημένων ενάντια στις κακουχίες και την κατάκτηση της ελευθερίας μέσα από την νίκη του πνεύματος. Γίνονται αναφορές στην εσωτερική ελευθερία της βούλησης για να ξεπεράσει οτιδήποτε απειλεί την αντίσταση, όχι μόνο την πείνα και τη σωματική ανικανότητα, αλλά και τον πειρασμό που κρύβεται στην ομορφιά της φύσης.

Πρόκειται για μια χορευτική παράσταση, με ταυτόχρονη απόδοση στις δύο γλώσσες: στα Ελληνικά από την ηθοποιό Αφροδίτη Ιωαννίδου, και στα Ρουμανικά από τις Ioana Valvis και Ruxandra Trăsnea. Η παρουσίαση του κειμένου συμπληρώνεται με τη συμμετοχή των χορευτών του συνόλου Vertige. Τη χορογραφία υπογράφει η Αμαλία Στρινοπούλου, σε μουσική Γιάννη Μαρκόπουλου και Rene Aubry, και τα κουστούμια ο Cristian Marin.

sharpdialogue.com

2 Φεβ. 2017

«Αλάκερη η ψυχή μου μια κραυγή κι όλο μου το έργο το σχόλιο στην κραυγή αυτή. Φωνάζω τη μνήμη να θυμηθεί, περμαζώνω από τον αέρα την ζωή μου, στέκουμαι σαν στρατιώτης και κάνω την αναφορά μου στον Γκρέκο, γιατί αυτός είναι ζυμωμένος από το ίδιο κρητικό χώμα με μένα και καλύτερα απ' όλους τους αγωνιστές που ζουν ή που έχουν ζήσει μπορεί να με νιώσει».

Ν. Καζαντζάκης

Η «Αναφορά στον Γκρέκο», είναι το τελευταίο έργο του μεγάλου Έλληνα συγγραφέα. Ένα είδος πνευματικής αυτοβιογραφίας ή, όπως τη χαρακτηρίζει ο ίδιος ο Καζαντζάκης, μια «αναφορά» με τη στρατιωτική έννοια του όρου, σχετικά με τους στόχους του και τις προσπάθειές του. Ξεκινά από τα παιδικά του χρόνια και σταματά στην ημέρα της «κρητικής ματιάς» και στη σύλληψη της Οδύσσειας. Δεν αφηγείται το σύνολο της ζωής του, αλλά παρουσιάζει τους σταθμούς της πνευματικής του πορείας, χωρίς να ακολουθεί την αυστηρή χρονολογική σειρά της πραγματικής του βιογραφίας.

Μια παράσταση, που μέσα από τους ήρωες των έργων του Νίκου Καζαντζάκη και τις εξομολογήσεις του (στον παππού του, όπως αποκαλεί τον Ελ Γκρέκο) συναντάμε το μεγαλείο της Ελλάδας και το ανυπόταχτο πνεύμα του ίδιου του συγγραφέα.

Στην παράσταση πρωταγωνιστούν ο Τάκης Χρυσικάκος, που ερμηνεύει τον Νίκο Καζαντζάκη και πρόσωπα του έργου του, καθώς και η Γεωργία Νταγάκη, που με τη λύρα και το τραγούδι συνομιλεί με τους πρωταγωνιστές του, τον Καπετάν Μιχάλη, τον Αλέξη Ζορμπά, τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο και την ωραία Ελένη του Ομήρου!

Συμμετέχει ο εξαίρετος μουσικός Χρυσόστομος Καραντωνίου παίζοντας κλασική κιθάρα.

Η εξαιρετική παράσταση «Αναφορά στον Γκρέκο» ξεκίνησε το ταξίδι της από την Κρήτη την γενέτειρα του Νίκου Καζαντζάκη με τη στήριξη της Περιφέρειας Κρήτης και προκάλεσε μεγάλο ενθουσιασμό και συγκίνηση.

Στις 4 Ιουνίου προσκλήθηκε από τον Τομέα Πολιτισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και παρουσίασε την παράσταση στις Βρυξέλλες.

Σταθμός της μεγάλης περιοδείας είναι και η πόλη της Θεσσαλονίκης όπου θα παρουσιαστεί στο Θέατρο ΑΥΛΑΙΑ από την Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου στις 21.00 έως και την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου στις 20.00.

Θεατρική προσαρμογή – Σκηνοθεσία: Τάκης Χρυσικάκος.
Συνεργάτης – Σκηνοθέτης: Εμμανουέλα Αλεξίου.
Επιλογές τραγουδιών: Χαϊνης Δημήτρης Αποστολάκης – Γεωργία Νταγάκη.
Φωτισμοί: Ντίνος Μεταλλίδης.

Πρωταγωνιστεί: Τάκης Χρυσικάκος.
Κρητική λύρα - Τραγούδι: Γεωργία Νταγάκη.
Κλασική κιθάρα: Χρυσόστομος Καραντωνίου.

Παραγωγή: Γίνονται Έργα.


Θέατρο Αυλαία, Κεντρικό Κτίριο Χ.Α.Ν.Θ., είσοδος από Τσιμισκή, Θεσσαλονίκη.
Κρατήσεις θέσεων: 2310 237700

sharpdialogue.com