6 Ιουν. 2017

Στο βιβλίο παρουσιάζονται διεξοδικά η ζωή και το έργο του μουσόληπτου τραγωδιογράφου Αισχύλου. Αναλύονται σε βάθος τόσο τα ακέραια όσο και τα αποσπασματικά έργα του και υπογραμμίζονται οι κυριότερες αξίες και τα κεντρικά θεματικά μοτίβα που αναδεικνύονται μέσα από τους υψιπετείς στίχους του: η ορθή απονομή του δικαίου στο πλαίσιο μιας πολιτισμένης κοινωνίας, η ευσέβεια προς τους θεούς και ο αδιάπτωτος αγώνας του ανθρώπου να προασπίσει την τιμή και την υπόληψή του ενάντια στα ανελέητα πλήγματα της ειμαρμένης. Επιπροσθέτως, εξετάζονται εκτενώς η απαράμιλλη δραματουργική τεχνική και το στιβαρό και μεγαλόπρεπο ύφος του. Αξίζει να επισημανθεί ότι εξ αφορμής της ελληνικής έκδοσης ο Βρετανός συγγραφέας εμπλούτισε τον βιβλιογραφικό οδηγό του βαθυστόχαστου πονήματός του και επέφερε σημαντικές αλλαγές και βελτιωτικές τροποποιήσεις στο κυρίως κείμενο και στις υποσημειώσεις.


Περιεχόμενα

Πρόλογος στην ελληνική έκδοση
Λίγα λόγια για τον Επιμελητή
1. Ο ΒΙΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΑΙΣΧΥΛΟΥ
2. ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΑΙΣΧΥΛΟΥ
2.1. Ο χώρος της παράστασης
2.2. Ερμηνευτές και σκηνικά αντικείμενα
2.3. Οι θεατές
3. Η ΤΕΤΡΑΛΟΓΙΑ
Παράρτημα: Σκηνικοί χώροι, χρονικά διαλείμματα ανάμεσα στα έργα, και χοροί στις τριλογίες του Αισχύλου
4. ΠΕΡΣΑΙ
5. ΤΑ ΘΗΒΑΪΚΑ ΕΡΓΑ
5.1. "Επτά επί Θήβας"
5.2. Βήματα προς την καταστροφή
5.3. Ο ήρωας και η κατάρα
5.4. Ο οίκος και η πόλις
5.5. Η τριλογία
5.6. Το τέλος των "Επτά επί Θήβας"
6. ΟΙ ΔΑΝΑΪΔΕΣ
6.1. "Ικέτιδες"
6.2. Η τριλογία
6.3. Λυρική τραγωδία;
6.4. Κίνηση και θέαμα
6.5. Ιώ
7. ΟΡΕΣΤΕΙΑ
7.1. "Αγαμέμνων"
7.2. "Χοηφόροι"
7.3. "Ευμενίδες"
7.4. Ο Αισχύλος και οι πρόδρομοί του
7.5. Το μέτρο και η μουσική
7.6. Η όψις
7.6.1. Ο οίκος
7.6.2. Ζωντανά σκηνικά στιγμιότυπα και αλλαγές σκηνών
7.6.3. Τα θεατρικά κοστούμια
7.6.4. Όπλα και σκηνικά αντικείμενα
7.6.5. Τα βωβά πρόσωπα
7.6.6. Η σκηνή του φόνου στις "Χοηφόρους" (869-934)
7.7. Εικονοπλασία
7.8. Άρρεν και θήλυ
7.9. Δικαιοσύνη και θεοί
7.10. Ιστορία τριών πόλεων
8. ΤΑ ΕΡΓΑ, ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟN ΜΥΘΟ ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΘΕΑ
8.1. "Προμηθεύς Δεσμώτης"
8.2. Δομή, διάνοια και πράξη
8.3. Προβλήματα σκηνοθεσίας
8.4. Η τριλογία του Προμηθέα
8.5. Το πρόβλημα της γνησιότητας
9. ΑΙΣΧΥΛΕΙΟ ΣΑΤΙΡΙΚΟ ΔΡΑΜΑ
10. ΤΕΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΜΗΡΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝ ΔΕΙΠΝΩΝ
10.1. Η ιλιαδική τετραλογία
10.2. Η οδυσσειακή τετραλογία
11. Ο ΑΙΣΧΥΛΟΣ, ΟΙ ΘΕΟΙ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ
11.1. Αθύρματα στα χέρια των θεών(;)
11.2. Το δίλημμα του Αγαμέμνονος
11.3. Ο Μαραντόνα και ο αγρότης Jones
11.4. Η Νιόβη και η θεία κακοβουλία
11.5. Οι υπέρτατες αλήθειες σχετικά με το σύμπαν
11.6. Εξελικτική θεολογία
12. ΑΙΣΧΥΛΕΙΟ ΔΡΑΜΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
12.1. Οι "Ευμενίδες" και το έτος 459/458 π.Χ.
12.2. Οι "Ικέτιδες" και το έτος 462/461 π.Χ. (;)
12.3. Οι "Πέρσαι" και το έτος 473/472 π.Χ.
12.4. Αισχύλος, ο απόστολος της δημοκρατίας
13. ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ Ή ΓΙΑ ΠΑΝΤΟΤΕ;
13.1. Πόλεμος και ειρήνη
13.2. Φύλο και "ύβρις"
13.3. Δικαιοσύνη, αποτροπή και εκδίκηση
13.4. Η αγαθή κοινωνία
ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΕΣ
1. Ο οίκος του Λαΐου
2. Οι Δαναΐδες και οι πρόγονοί τους
3. Ο οίκος του Αγαμέμνονος και του Μενελάου
Βιβλιογραφικός Οδηγός
Βιβλιογραφία
Ευρετήρια
Ευρετήριο χωρίων
Γενικό ευρετήριο


Συγγραφέας: Alan H. Sommerstein

Επιμέλεια και Πρόλογος: Ανδρέας Μαρκαντωνάτος

Μετάφραση: Πολύκαρπος Πολυκάρπου

Εκδόσεις: Gutenberg, 2017

sharpdialogue.com

9 Ιαν. 2017

Κριτικά δοκίμια θεάτρου

Είναι ο τίτλος του βιβλίου του Νίκου Μπατσικανή, το οποίο αναφέρεται σε κριτικές θεατρικών παραστάσεων, οι οποίες δημοσιεύτηκαν στο «Αθηνόραμα», στο περιοδικό «Κελαινώ» του Λογοτεχνικού Ομίλου «Ζαλώνη – 'ξάστερον» και στο Διαδίκτυο, την περίοδο 2010-2015. Το βιβλίο αφιερώνεται στον αείμνηστο Σπύρο Ρέπουλη (1931-2015), στενό φίλο του συγγραφέα, ο οποίος σηματοδότησε την άφιξη αλλά και σφράγισε την έως τώρα ζωή του στην Αθήνα, επί 35 χρόνια. Μαζί του παρακολούθησε τις περισσότερες θεατρικές παραστάσεις, όπου και τον μύησε στο Θέατρο και στις άλλες Τέχνες.

Και, όπως αναφέρει, ο Μάνος Χατζιδάκις (1962) στον Πρόλογο του βιβλίου «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» του Luigi Pirandello:

Η παράσταση δεν είναι φώτα, δεν είναι σκηνικό·

είναι οι άνθρωποι: εσείς κι εγώ.

Είναι οι γυναίκες που μας ρωτούν

ειν' τα παιδιά που μας κοιτούν.

Έτσι που εσείς – καθώς κι εγώ-

αφήνουμε την ώρα να πηγαίνει μόνη της.

Η παράσταση δεν είναι φώτα, δεν είναι σκηνικό·

είναι οι άνθρωποι: εσείς κι εγώ.

Είναι η αδιακρισία σας στη μοναξιά μας·

είναι η αναπνοή σας στη σιωπή μας·

τέλος, είναι η αγάπη σας για μας...

Ραφαέλα Μ.

sharpdialogue.com